John Muir no pot entendre com els indis poden trencar l’harmonia i l’ordre que ell trobava a la natura. Com diu Alberto Chesa, traductor al castellà de Mi First Summer in the Sierra: "No es fácil aceptar, así, de buenas a primeras, que un pino o una ardilla sean merecedores de más respeto y distinciones que un indio maidu o un guardador de rebaños."
"Recibimos hoy otra visita que venía del llano de bronce, a la sazón una índia anciana con un canasto a la espalda. Lo mismo que nuestro primer visitante, penetró hasta el mismo centro del campamento y ahí estaba parada a plena vista cuando fue descubierta. No sabría decir cuánto tiempo permaneció allí mirando en derredor y sin mover los labios. Ni siquiera los perros se dieron cuenta de su internada tan sigilosa. Supongo quería de paso algún jardín silvestre, acaso para hacer acopio de altramuces, rizomas o de unas cuantas de esas hojas almidonadas de las saxífragas. Llevaba un vestido de calicó que no estaba muy limpio precisamente. En todos los sentidos, su aspecto era lamentablemente bien distinto al que ofrecen los pulcros y elegantes animales de la naturaleza, aunque cómo, como ellos, viva de lo que esta provee. Es extraño que solo el ser humano vaya sucio. Si hubiera ido revestida de pieles -o con un manto de hojas o tiras de corteza, como las alfombras de enebro o del librocedro-, no habría desentonado tanto en este paraje natural, pues más bien habría parecido que formaba parte de él igual que un lobo o un oso. Sin embargo, se mire como se mire, estos seres degenerados no están más integrados en el espacio silvestre que los turistas bien trajeados que llegan asustando a los pájaros y las ardillas."
Costa d'entendre com pot comparar els indis, haig de passar per alt com els defineix, amb els turistes. La higiene i la brutícia el treuen de polleguera: "Nada que sea salvaje de verdad puede ser sucio". I reconeix que si potser els conegués millor li agradarien més...
"Su trabajo [el de les dones índies] se antoja agradable, como el de las ardillas, y coma sin duda, estas mujeres los desempeñaban con placer, pues reían y charlaban entre ellas con bastante naturalidad, a pesar de que los indios que he visto son tan poco naturales en su trato cotidiano como nosotros, como los hombres blancos civilizados. Acaso si los conociera mejor, me empezarían a gustar un poco más. Lo peor de ellos es su falta de higiene. Nada que sea salvaje de verdad puede ser sucio."
A: Mi primer verano en la Sierra, de John Muir. Traducció d'Alberto Chessa. Red Libre Ediciones. 2018. p. 73 i 193
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada